Yeni Bir Hayatla Tanışmak

Yeni Bir Hayatla Tanışmak

Kaplumbağalar bir ömür boyunca yapar.

İnsanoğlu içinse yeni bir şeylere başlamak adına güzeldir taşınmak.

Karar verdiğimiz anda, muson yağmurlarıyla evimiz yok olmuş gibi yeniden kendimize bir yuva kurarız.

Türkiye’de meşhurdur taşınma sebepleri: ev sahibinin Almanya’dan gelen oğlu, kira zammı, apartman sakinlerinin sakin kalamadığı minik köpek veya başka özel sebeplerden ötürü tası tarağı toplayıp başka bir eve göç etmek. Taşınılan evin (varsa) asansörünün kapatılması, hamallara lahmacun ısmarlamak, mutlaka birkaç eşyanın kaybolması ya da kırılması, babanın “parkeleri çizmeyin” uyarılarıysa bu seremoninin değişmez ve görünmez kurallarıdır.

Eski evi arkada bırakmaksa, o eve gelmiş geçmişleri de bir nevi arkada bırakmak gibi bir his uyandırır. Kısmen rahatlatır, kısmen heyecanlandırır, kısmen de hüzünlendirir. Taşınırken eskiler atılır, bir nevi çöp detoksu misali…

Taşınmak bana göre, insanın kendi eviyle, unuttuğu anılarıyla, yaşadıklarıyla yüzleşmesidir. Yıllarca kaldığım en son evin veda etmeden önce çok ilginç sürprizleri olmuştu bana:). Seneler önceden yazılmış ve fakat sonrasında unutulmuş yazılar mı istersiniz, koltuk arkalarına kaçmış içki kapakları, dergiler, hediye kapları, ufak notlar, yapılmış veya yapılmamış iş listeleri ve daha niceleri mi…

Yeni eve alınacak hediyeler ise başlı başına ayrı bir konudur. Bunların her zaman kahve bardağı, kap kacak, nevresim takımı, vazo olması gerekmez. Mesela beni gerçekten tanıyan biri ev hediyesi olarak yavru, ama büyümeye meyilli, yaramaz ruhlu bir köpeğin benim için en güzel hediye olacağını bilir ki, karşılığında gerçekten mutlu olur, minnettar kalırım.

Ayrıca, kişinin kendi kendine ev hediyesi almasında bir sakınca yoktur diye düşünüyorum. “Hediye paketi olsun lütfen!” diye eklerim ben mesela, sırf desenli kağıtlara sarıp, fiyonk falan da taksınlar diye.

Sırf, yeni evimde açıp sevineceğim ve mutlu olacağım diye!

Yorum Bırak

Your email address will not be published.

X